Diana's Theme

Sophia University

2011-04-16T03:32:00.005+02:00

Ik had wel verwacht dat ik niet meer dagelijks zou uploaden, maar bij deze weer een update! Afgelopen donderdag (14 april) zijn de colleges begonnen. Dat betekent vooral vroeg vertrekken vanuit de dorm, want onze colleges beginnen om 9:15 precies en er wordt hier minder gemakkelijk gedaan over te laat komen!

Het was weer een waar feest om in de trein te mogen staan in het spitsuur, ingeklemd tussen netjes geklede Japanners. Ik was bijna vergeten hoe dat ook alweer voelde! Als sardientjes in een blikje dus. Gelukkig hoef ik niet in mijn eentje te reizen, want ik ga samen met Poe (Thaise studente) uit mijn dorm elke dag naar de universiteit. Zij is echter veel kleiner dan ik, dus dreigde ze vooral ten onder te gaan tussen de voor haar langere Japanners! Het reizen naar Iidabashi, ons overstapstation, duurt zo’n 23 minuten (iets langer tijdens spitsuur), dan lopen we naar de andere lijn die we moeten hebben, waarvandaan het maar twee haltes met de metro is naar Yotsuya, waar onze campus is. Van deur tot deur is ongeveer veertig minuten elke dag. Dat is wel even anders dan in Nederland, maar stelt aan de andere kant niets voor in vergelijking met de Japanners die twee uur heen en twee uur terug naar hun werk moeten reizen!

De Yotsuya campus is geweldig, echt. Wij hebben natuurlijk geen campus, dus dat was hoe dan ook al een pluspunt, maar ik vind het echt heel erg gaaf om daar te zijn. Het is een heel ander gevoel. Er zijn nog genoeg buitenlanders te zien, trouwens. Wij nieuwe buitenlandse studenten zijn nu geloof ik maar met twintig (in tegenstelling tot het normale aantal van meer dan honderd!) maar er zijn veel studenten die terugkomen van het vorige semester en dergelijke.

Poe en ik, en Glynis, doen samen met negen anderen de intensieve cursus Japans. Na een gesprekje met onze docent werd duidelijk dat we op hetzelfde niveau terecht zouden komen in de ‘reguliere cursus’, dus kozen we alsnog voor de intensieve cursus. Dat houdt in dat we elke dag (maandag t/m vrijdag) van 9:15u tot 10:45u grammatica en begrijpend lezen college hebben, en van 11:00u tot 12:30u conversatie. Ik geloof dat we vier docenten hebben, waarvan we er nu twee gezien hebben, dus er is in elk geval genoeg afwisseling.

Onze groep bestaat dus uit twaalf personen. Dat zijn twee Duitsers, een Australiër, een Poolse, een Russische, een Amerikaans-Japans meisje, een jongen uit Barcelona (en fan van FC Barcelona, supermazzel!), een jongen uit China, een Amerikaanse die toevallig ook Diana heet (moet ik weer hebben, maar gelukkig spreek je haar naam op zijn Engels uit en de mijne op zijn Nederlands; dat hebben we ook duidelijk aangegeven, haha!), mijn Thaise vriendin en Glynis en ik. Van wat ik er tot nu toe van heb gezien is het een hele leuke groep. We moesten vrijdag al meteen een korte presentatie waarbij we iemand anders, uit de hele wereld, moesten voorstellen. Ik dacht dat het leuk zou zijn om een Nederlands beroemd figuur te introduceren dus ging ik maar vertellen over Piet Paulusma, wat volgens mij wel leuk was voor hun om te horen; ik had er alleen geen rekening mee gehouden dat we nog zouden doorgaan met die opdracht: ik moet nu een denkbeeldig interview met onze weerman afnemen! Weet iemand nog goede vragen? Haha.

Maandag hebben we al ons eerste toetsje op het programma staan en ontmoeten we tevens onze twee andere docenten. Ik ben benieuwd hoe zij zijn; onze twee (vrouwelijke) docenten van nu zijn in elk geval top! Zoals je wel kunt merken, vermaak ik me hier prima, zelfs met colleges (haha), al denk ik niet dat iemand anders verwacht had. Vandaag of morgen zal ik nog een update doen over mijn dormitory en over wat ik allemaal uitgespookt heb hier in Tokyo!

久しぶり！

2009-06-19T05:29:00.002+02:00

Alweer een tijdje geleden, maar vandaag komt de update *zie volgende post*

Inmiddels zit het eerste eindtentamen Japans erop, zowel grammatica, begrijpend lezen als conversatie. Naar mijn idee is het wel goed gegaan, gelukkig; zag er toch wel tegenop om in drie en een half uur dat allemaal te behandelen en ook nog twintig minuten Japans te praten. Maar het ging wel goed. :)
Tevens heb ik het Material Culture vak afgerond met een 8,5 dankzij een 8 voor mijn tentamen (waarbij we met zijn allen met onze laptops in het klaslokaal zaten; een schets van het dagelijks leven van tegenwoordig?), en heb tevens Klassiek Japans afgerond met een 8,8 voor dat tentamen.
Dus nu alleen nog de cijfers van deze Japans tentamens (welke we overigens al maandag krijgen), het kanji tentamen van aanstaande maandag, en het eindcijfer van onze onderzoekspaper.
Ik wacht in spanning af =^^=

Trouwens, felicitaties naar mijn broertje die geslaagd is voor het VWO, en gisteren lekker aan de whisky zat toen ik hem belde. おめでとう！

++

Mood: tired, yet satisfied
Sound: the excited, relieved chattering of my fellow students

PS: de update komt; er is weer genoeg gebeurd, en heb weer veel foto's! Verwacht onder andere foto's van Kikkoman (de flavouring Japanse soja), Nikko (tempels, waterval, apen en een meer), en nog veel meer ;)

Time flies!

2009-05-25T10:12:00.002+02:00

Tijd voor weer een update; we hebben wel weer wat meegemaakt dat het waard is om even tijd voor te nemen ^^ Maar eerst felicitaties voor mijn senpai Marco Lambooy, aangezien hij vandaag jarig is =D
Goed, de update dan:

20 mei: Naganuma School
Vandaag zijn we met de hele groep en onze twee docenten Japans naar de Naganuma Talenschool in Shibuya gegaan. Daar zouden we dan een klas buitenlandse studenten Japans ontmoeten om mee te praten en te 'discussiëren'. De twee dagen ervoor hadden we wat voorbereidingen in de les gedaan als in wat je zou willen vragen aan hun en welke vragen je zou kunnen verwachten etc.
Het was ten eerste superlekker weer, echt warm. Groep A ging in het gebouw een theeceremonie mee te maken (en te leren) en groep B (mijn groep) ging in een computerlokaal mailtjes aan de docent versturen om te oefenen hoe je een formeel e-mailtje moest opstellen in het Japans (nou heb ik sowieso al een hekel aan het hele formele Japans, genaamd keigo, dus dit was niet zo'n leuke oefening -- wel erg nuttig).
Daarna was het onze beurt voor de theeceremonie, in een kleine washitsu (Japanse stijl kamer met tatami-matten enzo, en de traditionele inrichting). Het was erg proppen, maar ach, wel leuk. Hoewel we allemaal erg ons best deden de 45 minuten in seiza te zitten (op je knieën dus), moesten de meesten van ons toch opgeven xD Het was verder wel leuk, maar de precisie waarmee alles gedaan moet worden en zo is toch wel een gek iets...
Hierna was het dan tijd om de verschillende mensen te ontmoeten van de klas. Veel kwamen uit Taiwan en Korea, en een enkeling uit Duitsland, Italië of Engeland. We werden in paartjes opgedeeld en dan moest je met iemand 'verplicht' over bepaalde onderwerpen discussiëren.. niet dat iemand dat echt deed, want random dingen vragen als hobby's en dergelijke is natuurlijk veel interessanter. Alles ging in het Japans overigens, dus erg leuk je eens te meten met anderen en wederom een goede oefening.
Na deze succesvolle ochtend/middag zijn we met een aantal van de Naganuma leerlingen naar een Chinees restaurant in Shibuya geweest; erg gezellig, lekker eten ook en weer nieuwe vrienden gemaakt; kortom: geslaagde dag!

21 mei: Onderzoek
Tijd voor onderzoekspresentatie! Als een van de weinigen (of enige, we zien t morgen) in het Engels gedaan. Daarna hoorde ik van dr. Cwiertka dat ze erg tevreden was over de onderzoekspaper die ik had ingeleverd, en dat hij groot potentieel had; oftewel: ik ben tevreden! Nu alleen nog even de paar kritische puntjes afwachten en dan verbeteren en inleveren voor de einddeadline, en dan zit dat er ook weer op ^^
Met andere woorden, het onderzoek is bijna afgerond en ik kan al tevreden zijn :D Nu alleen nog verbeteren, én in het Japans presenteren deze week! Spannend :p

22-24 mei: ziek & Harajuku
Helaas was ik deze twee dagen ziek. Niet heel ernstig zoals Luciano eerder, maar wel vervelend; een soort migraine leek het wel. Niet veel gegeten, maar wel fruit en dergelijke. Luciano bracht me zelfs nog een ontzettend lekkere afhaalmaaltijd Japanse stijl; voor zover ik honger had, was het superlekker!
Deze dagen bracht ik dan vooral slapend/serie-kijkend door. Beetje saai, maar wel goed, want zondag ging het al een stuk beter. Moest ook wel, want maandag wachtte eindtentamen Klassiek Japans (yay...), en die wilde ik toch wel ontzettend graag halen!
De zondag namiddag had ik nog afgesproken met Miki, een meisje dat ik vorig jaar zomer heb leren kennen in Fukuoka bij een concert van Plastic Tree. Had er niet zoveel zin in (voelde me nog niet 100%), maar het was superleuk! We zijn bij een coffeeshop wat gaan drinken en hebben daar zitten praten voor twee uur, waarna we naar een recordshop zijn gelopen die ik niet kende. Daar heb ik dan ook even mijn slag geslagen, aangezien Sel'm een nieuwe mini CD had uitgebracht, waar ik een DVD bij kreeg, en ook een mini CD van LuLu met gratis DVD en poster! Oftewel, S C O R E! :D Zo blij als een kind.
Hierna met Luciano, die door Harajuku/Aoyama had lopen dwalen in de middag, pizza wezen eten in Harajuku. Superlekkere pizza, overigens! Erg goede kwaliteit. Wel een restaurant met overwegend (en typisch, dus) veel buitenlanders, en daarnaast twee aandachtszoekende Japanners naast ons. Maar we hebben daar goed gegeten, en met een zeer content gevoel gingen we weer naar huis.. waar helaas Klassiek Japans wachtte, maar goed :p

25 mei: Nissan & Klassiek Japans
Tijd om vroeg op te staan! Rond halfzes stond ik naast mijn bed, en om tien voor zeven vertrokken we vanuit de Mansion naar Shinagawa (op de Yamanote-lijn). Daar werden we opgewacht door meneer Remmelink die ons vandaag zou begeleiden naar de Nissan fabriek in Ooppai (in Kanagawa prefectuur). Het duurde lang, ook vanuit Shinagawa met de trein naar een station (naam vergeten) en dan lopen naar de fabriek. En het was vroeg ._.
In de Guest Hall werden we ontvangen, en hoewel ik totaal NIET van de auto's ben, stond daar wel een hele hele HELE mooie auto, namelijk de Nissan Fairlady Z (klik HIER voor foto). Ja, dat was wel echt een mooie auto :O We werden meegenomen naar een ruimte waar we een Engelse powerpoint presentatie kregen te zien (en een filmpje over Nissan), maar waarbij onze begeleidster in het Japans vertelde. In keigo. T maakt Japans zo ontzettend lastig, al die formele woorden en structuren...
Goed, hierna met de bus naar de haven, waar alle 'klare' auto's stonden te wachten om met enorme schepen verscheept te worden naar waar dan ook over de wereld. Toen we weer terugkwamen bij de Guest Hall, gingen we naar de fabriek waar de ontzettend lelijke mormel van een auto genaamd Cube gemaakt werd (klik HIER). We konden zo wel echter het hele proces zien van een auto maken, en dat was boven verwachting super interessant! We konden alles zien van de kale body van een auto tot hoe de deuren in elkaar werden gezet, de ruiten, en zelfs hoe een robotmachine hielp om een heel dashboard in één keer in de auto te schuiven. Gaaf proces was dat!
Het was wel ontzettend lawaaiierig daar (niet geheel verrassend), allerlei alarmpjes en waarschuwingssignalen en dan ook natuurlijk de geluiden van de machines en dergelijke. De lucht was ook niet helemaal 100%, maar de werkomstandigheden zijn behoorlijk goed; de werknemers werken in shifts, en daarbij is het lopende band proces erg vergemakkelijkt, waardoor niet het uiterste gevergd wordt van de werknemers (hoewel je wel 1000x hetzelfde moet doen, namelijk 'jouw' deel van de auto, en nog op tijd ook, want anders schop je het hele proces in de war...)
Ik heb in elk geval besloten niet in de fabriek te gaan werken xD

Goed, hierna was het tijd voor hel: Klassiek Japans. Iedereen keek er ontzettend tegenop, en niet onterecht, aangezien wij geen colleges en dergelijke hadden gehad. Maar het tentamen ging boven verwachting goed, en ik denk dat ik er wel een voldoende voor haal, wat fijn is, anders kon ik een herkansing over ALLE stof van het hele jaar maken, en daar heb ik geen zin in ;D

Verder gaat alles hier zijn gangetje. Mensen in Leiden zijn begonnen aan hun tentamens, maar wij hebben buiten Klassiek Japans voorlopig niks. Hier in de groep zijn mensen die al bepaalde dingen ontzettend missen van Nederland (vooral kaas en hagelslag :p), anderen echt totaal niet. En verder gaan we gewoon door met de lessen en we zien wel wat er allemaal nog op ons pad komt deze week!

Tot later!

++

Mood: tired
Song: 蜷局 by Dir en grey

Het Normale Leven

2009-05-18T05:44:00.002+02:00

(met uitzondering van het weekend..)
Zit op dit moment op Nichiran Gakkai (JNI). Er is bijna niemand van de Nederlanders; ze zijn even on-Japans naar de Subway voor een heerlijk broodje :p

Het is inmiddels alweer een weekje ofzo geleden sinds ik heb geschreven; sommige dingen zijn voor mij al zo normaal geworden dat het niet meer interessant lijkt om erover te schrijven.
Met mij gaat alles goed, ben al helemaal gewend en loop hier rond alsof ik hier al jaren woon xD. We hebben afgelopen week binnen onze groep wel vijf zieken gehad. Inmiddels is bijna iedereen weer beter; ikzelf heb een beetje keelpijn, maar niks ernstigs denk ik.
Influenza A verspreidt zich hier inmiddels als een gek; vandaag reporteerde de krant 96 griepgevallen in Japan. In het weekend zijn er schijnbaar veel besmette mensen gesignaleerd -- misschien toch een teken om een mondkapje te gaan dragen. :/

Gedurende de week is er verder niet veel gebeurd. De deadline voor Material Culture research paper kwam eraan (zaterdag), en iedereen had natuurlijk het dagelijkse huiswerk, en een groot kanji tentamen. Ik kan in elk geval zeggen dat mijn paper op tijd af was, inclusief presentatie voor aanstaande donderdag, dus ik kan tevreden zijn ^^ Was verder ook tevreden over wat ik had geschreven. Daar waar ik commentaar op krijg van mijn 'peer reviewer' kan ik nog verbeteren voor de tweede deadline, dus :)

Goed, zaterdag was het dan ook tijd om na de deadline te gaan feesten! :D
Met de Japanners uit de Mansion (van de vorige, uitvoerig beschreven toffe avond :p) gingen we naar Ikebukuro om te bowlen. Ik zat samen met Sara met twee Japanners (ze hadden de teams goed gemixt), en ze waren leuk ^^ Met uitzondering van drie ontzettend zielige bowling pogingen van mij (die later weer goed gemaakt werden met twee strikes) en een gebroken nagel ging alles goed :p
Hierna gingen we met zijn alles in hetzelfde gebouw eten. De groep was te groot voor een kamer, dus splitsten we op; ik zat in de kleinere groep van negen (vier Nederlanders, rest Japanners). Het was echt ontzettend gaaf! Op een gegeven moment zijn we (tijdens het eten van van alles dat ik niet echt kende, maar wat wel goed smaakte) over gegaan op drinkspelletjes. Om die hier te gaan beschrijven kost teveel tijd en ruimte, maar als ik terug ben in Nederland, zal ik ze eens introduceren -- lol (en alcohol) verzekerd!
Na twee uur ofzo zijn we teruggegaan naar Ekoda met zijn allen. Sommige mensen gingen terug naar de Mansion, maar een meerderheid (waaronder ik dus) ging nog naar een soort izakaya. Ook daar was het super gezellig! De alcohol vloeide ook rijkelijk, wat voor sommige het Japans ten goede kwam :p
Ik heb met een aantal Japanners echte gesprekken gevoerd, als in, gepraat over wat serieuzere onderwerpen en er ook discussie over gevoerd, wat me nog best goed af ging. Met andere woorden, ik ga vooruit :D Dus ik ben blij ^^
Het feit dat deze laatste nomikai (drinkmeeting) tot ongeveer 4 uur 's ochtends duurde, moet genoeg zijn om aan te geven hoe leuk het was :p

Jammer genoeg gaat deze groep Japanners eind deze week weer ieder terug naar hun eigen stad om daar naar hun bedrijf te gaan (ze waren hier in Tokyo voor training). Misschien zit er nog een meeting in, maar dat weet ik zo niet. Heb wel nog een paar e-mailadressen uitgewisseld, dus :D

Vandaag zijn de lessen weer begonnen. Momenteel moeten we allemaal twee uurtjes wachten voor een lezing waar iedereen niet zoveel zin in heeft.
Woensdag gaan we naar Naganumu School! Daar heb ik wel echt heel erg veel zin in :D Dat is de school waar we eigenlijk naar toe zouden gaan voor de taallessen, maar dat is dus veranderd; onze docenten zijn echter wel van Naganuma. Dus we gaan meeten met de buitenlanders (denk vooral Koreanen en Chinezen, maar ook een enkele Europeaan) met als voertaal Japans :)
Donderdag presentatie onderzoek en dan maandag bezoek aan Nissan en tentamen Klassiek Japans :s Woensdag bezoek Kikkoman, en dan het weekend misschien eens naar Fuji!

Alles is dus alweer volgepland, en als ik zo vooruit kijk, gaat de tijd echt VEEL te snel! Maar ik ga nog niet aan naar huis gaan denken, want daar heb ik nog helemaal geen zin in :p

Foto's van ons wederom superavondje met onze Japanse vrienden komen snel!

+
PS: iedereen bedankt voor de comments; ja, wanneer ik terug ben, komt er uiteraard weer een 'ik-ben-terug-uit-Japan--laten-we-dat-vieren'-dag! Promise~

3-delige update: deel 3

2009-05-10T15:12:00.003+02:00

9 MEI
Sara's verjaardag & de izakaya

Vandaag zijn we dus met zijn allen Sara's verjaardag gaan vieren in het Yoyogi Park te Harajuku (waar een paar weken geleden al die prachtige sakura stonden; het was moeilijk voor te stellen dat dat pas een paar weken geleden was; het lijkt echt al twee maanden terug!).

We hadden met zijn allen geld bij elkaar gelegd voor Sara's cadeau, en daarvan hadden Luciano & Els een prachtige yukata (een 'informele' kimono) inclusief obi (de band die je om je kimono doet) gekocht. Het was trouwens prachtig weer en veel Japanners waren naar het Yoyogi Park gekomen om te relaxen; koppeltjes, naschoolse clubs (een veelvoorkomend fenomeen in Japan) en voornamelijk ook gezinnen met kinderen. Ik heb echt van alles gezien qua activiteiten van zonnen tot vliegeren tot honkballen, voetballen en badmintonnen.
Wij Nederlanders clusterden samen, half in de schaduw, half in de zon, en vermaakten ons met kletsen, beetje voetballen en natuurlijk Japanse snacks verorberen.

Uiteindelijk was een groepje Japanners dapper genoeg ons te benaderen, toen één van hun Nick half commandeerde, half vroeg de bal te passen. Na een beetje gevoetbald te hebben (en poging gedaan te hebben met zijn vieren de bal ten minste tien keer over te schoppen zonder hem op de grond te laten komen) kwamen twee van hun met Nick en mij kletsen. De ene in het Japans, de andere (die vier jaar in Hawaii had gewoond) in goed Engels. Was erg gezellig, en gewoon leuk (en tevens wéér een goede oefening, natuurlijk).

Links: Sebas & Arne hebben 't naar hun zin; midden: gefrituurde zoete aardappel; rechts: groene asperges met bacon

Na een paar uur ons vermaakt te hebben in de zon gingen we naar huis voor een pauze en doucheronde, waarna we opnieuw met zijn allen richting een izakaya (een bar, waar je tevens snacks kunt eten) in Ekoda gingen. Deze was in Japan a la jaren vijftig ingericht (inclusief de muziek/films van die tijd, heel gaaf).

Links: Nick & ik (blij); midden: jarige Sara & Els; rechts:
Ho-Ling, Luciano en Dorian zijn altijd blij

Ook hier hebben we ons prima vermaakt met zijn allen. We hebben van alles gegeten van yakitori (gegrilde kip) tot chiizu-beekon (oftewel, een blok kaas met een plak bacon eromheen), tot asuparagasu-beekon (groene asperges met bacon) -- zie je, Japans is helemaal niet zo moeilijk!

Links: kaas met bacon; midden: Nick, ik & Benjamin; rechts: Michelle als Japanse big-smiler

Ook allerlei (alcoholhoudende) drankjes werden uitgeprobeerd (de een lekkerder dan de ander..) . Er bestond zelfs Bacardi Chocola, maar dit was meer Bacardi Melk; het was niet vies, maar ook niet super lekker ofzo ;D

Links: Marit, Benjamin 2 & Sebastian; rechts: Corned Beef! (10x lekkerder dan in NL)

En wederom na een aantal uurtjes vermaak, en een afscheidscadeautje van de shopkeepers, gingen we allemaal terug naar huis, om vervolgens de zondag uit te slapen, huiswerk te maken of te gaan karaoke-en, en voorbereiden op een nieuwe week Japans! ;D

// einde deel 3

(en laat niemand ooit zeggen dat ik niet genoeg schrijf :P)

3-delige update: deel 2

2009-05-10T14:23:00.014+02:00

6 MEI
Honkbal: Tokyo Giants vs. Yokohama Bay Stars

Woensdag 6 mei was het tijd voor iets wat voor mij een eerste keer was: een honkbalwedstrijd! Ik, als grote sportfan (niet dus), had er eigenlijk totaal geen zin in, maar aangezien het in DE Tokyo Dome was (groot stadion), wilde ik toch wel gaan.
En het viel me alles mee, eerlijk waar! Nee, beter nog, het was supergaaf uiteindelijk.

Het ging om een competitie van drie wedstrijden tussen de Giants en Bay Stars, en dit was de tweede wedstrijd. De eerste tegen Yokohama hadden ze verloren, dus dat beloofde eigenlijk niet zo heel veel voor deze avond.
Goed, we gingen met z'n elven naar de Tokyo Dome, door een gordijn van regen. Toen we naar ons vak gingen, en het stadion dus binnenliepen, was ik wel even onder de indruk! Het was kleiner dan ik had verwacht, maar evengoed indrukwekkend, vooral door het dak.

Links: goed uitzicht op het veld; midden: de Tokyo mascottes; rechts: 'het' Tokyo vak

We waren goed op tijd (het begon om 18.00u), en ik denk dat we rond 17.00u waren. Het zingen ter aanmoediging van het team was al goed bezig, en het was echt bizar hoe gaaf dat was. Ook hier weer -- net als bij alle concerten die ik bezocht heb -- vaste handbewegingen en klappen, samen met samengestelde lyrics (die trouwens bij elke speler veranderden naar diens achternaam, of als die niet binnen het ritme paste, de voornaam). Supergaaf.

klik HIER om de Tokyo aanmoediging te zien.

Links: Tokyo Dome dak; rechts: scorebord na 8 innings

Ik denk een kwartiertje voor de wedstrijd begon, kwamen de cheerleaders op. Het stelde eigenlijk niks voor, maar was wel vermakelijk. De mascottes (we weten nog steeds niet of het een beer/konijn/vos/nieuw wezen is..) waren echter veel leuker!

klik HIER om de cheerleaders te zien

Toen de spelers opkwamen, na aankondigingen met foto op het scorescherm (waarop het Tokyo publiek elke naam in een liedje ging verwerken, zoals het hoort ;P), renden ze allerlei kanten op richting het publiek om ballen erin te gooien. We zaten echter veels te hoog om zoiets ooit te vangen :( Maar was wel gaaf dat ze dat deden. (en we hadden desondanks een super goed zicht op het veld).

klik HIER om een half-Japanner (of zoiets) genaamd Ramirez
te zien die een strike maakt en daarmee het eerste honk bereikt

Links: Giants banner bij het Tokyo vak; rechts: merchandise winkeltjes buiten de Dome

De wedstrijd zelf was wel leuk, vond ik zelf. Soms wat saai (ik haat 'wijd'), maar wel nostalgisch (softbal op de middelbare school, hmm...), en vooral gaaf wanneer iemand eindelijk eens een bal goed raakte. Vooral het Japanse publiek was erg vermakelijk (ook de Dutchies deden hun best mee te doen), en de sfeer was supergezellig- en goed.

Bij het eerste punt dat Tokyo scoorde, ging het hele publiek uit zijn dak en gingen opeens de oranje handdoekjes (waarvan ik dacht dat het slechts 'normale' handdoekjes waren om je support voor Tokyo te laten zien) de lucht in.

klik HIER voor de oranje handdoekjes!

Nou, uiteindelijk ging het helemaal nergens heen. Tokyo scoorde twee punten ergens aan het begin, en Yokohama wist in twee verschillende innings één punt te scoren. 2-2 dus. Ook de achtste inning (van de negen) bleef 0-0 (en dus 2-2 in totaal). Oftewel, wij zagen de bui al hangen, en de sfeer was een beetje bedrukt (niet onder de Japanners, trouwens, die bleven vol vertrouwen en enthousiasme hun riedeltjes afwerken).

Negende inning. Yokohama eerst. Wéér geen punten. Beurt naar Tokyo, de allerlaatste beurt van de avond. Gelijkspel zou niet zo erg zijn; winnen is beter en leuker uiteraard. Nu werd het echt heel erg spannend (vond ik dan). 3 outs en het was gelijkspel (en meteen een beetje een domper; je komt om 'je' team te zien winnen, nietwaar?)

Daar kwam Hayato Sakamoto, dé publieksfavoriet en tevens een van de jongste slagmannen/binnenvelders. In de vorige beurten sloeg hij niet of ontzettend bagger, dus persoonlijk dacht ik dat we naar huis zouden gaan met niks (ik voel me al een echte Tokyo-er :p). Sakamoto slaat. En HOLY ****, HOME RUN! Nou, ik dacht dat de Japanners hun verstand verloren hadden. Staande ovatie, schreeuwen, juichen, zingen, echt alles. Zelfs de Nederlanders waren verbijsterd (en blij verrast).
Wat een supergaaf einde, serieus. En Sakamoto natuurlijk meteen goed gescoord bij de Nederlandse dames (en wat heren). Wat trouwens bizar was, was hoe snel nadat Sakamoto de stand tot 3-2 had gebracht er een podium en achterscherm het veld opgedragen werden en er een snel interviewtje afgelegd werd (met een half-huilende Sakamoto, aww).

klik HIER om het feestvierende Japanse publiek te zien

En ik zou ik niet zijn als ik geen merchandise ging kopen. Ik wilde persé een hele gave sleutelhanger met Sakamoto erop, en zijn shirt op de achterkant van de hanger. Maar nee hoor, uitverkocht. Verdorie. Maar opnieuw zou ik niet ik zijn, als ik toch dat ding zou krijgen, want buiten, bij andere standjes, hing ie nog wel. Dus ook ik heb gescoord ^O^
Het was echt boven verwachting gaaf om zoiets eens mee te maken. Ik zou zelfs nog een keer gaan. De Tokyo Giants spelen nog wel een aantal keer terwijl we hier zijn, dus wie weet!

Nog even wat random feitjes:
Tijd dat de wedstrijd begon: 18:00
Tijd dat de wedstrijd eindigde: 20.53
Speeltijd: 2 uur en 53 minuten
Publiek: 43182 mensen

Ik heb trouwens nog meer filmpjes, dus wie geïnteresseerd is, klopt na 6 juli maar bij mij aan ;P

// einde deel 2

3-delige update: deel 1

2009-05-10T13:50:00.006+02:00

Ik wilde aanvankelijk schrijven 'vanuit het natte, sombere en herfstachtige Tokyo', maar inmiddels is het een 'vanuit een heerlijk zonnig en zomers Tokyo' bij deze eindelijk een update. Excuses voor de trouwe lezers!
De update zal uit drie delen bestaan, namelijk 1) Dutchies & Japanners [7 mei], 2) honkbal: Tokyo Giants vs. Yokohama Bay Stars [6 mei], en de 'eerste keer' izakaya [8 mei].

Tussen 28 april en 6 mei heb ik bizar weinig gedaan. Het was Golden Week (soort van meivakantie voor de Japanners, wat dus betekent dat het overal superdruk is), en ik heb van alles bijgewerkt, gelezen en films gekeken -- heerlijk uitgerust voor alles (met name Material Culture) weer begon. Buiten de snelle verspreiding van de 'varkensgriep' en de belachelijke aanslag op de koningin, vanuit Nederland ook niet zoveel gehoord.
Dus bij deze de echte update:

7 MEI

Op 7 mei, op een heerlijke avond, ging de hele groep Nederlanders (voorts 'Dutchies') op naar het restaurantje waar we laatst ook okonomiyaki (een soort pannekoek die je zelf maakt; je krijgt een bakje met je bestelde gerecht -- bijv. bief met wat groenten -- waar dan een hele brei van ei en dergelijke bij zit; deze moet je roeren en daarna op de bakplaat gooien; daarna doe je erover wat je wilt (bijv. mayonaise), en eten maar) gegeten hadden. Dit keer waren het echter niet alleen Nederlanders; met een groep van tien Japanners (jonge salarii man) die een aantal van ons kende uit de Weekly Mansion, hadden we daar gereserveerd. Behalve dat de vrouw die daar werkt stijl achterover sloeg toen drie van ons gingen reserveren [en dan ook de hele tent reserveerden voor 24 man], verliep alles op rolletjes.

Links-midden: de verschillende tafels; rechts: Marit & 'George'

En het was LEUK. Ik heb me echt ontzettend goed vermaakt daar. Links van het gangpad waren vier kookplaten, waar vijf man omheen konden zitten; aan de rechterkant van het gangpad waren nog drie platen waar maar twee man bij konden. Met andere woorden, één Japanner per Nederlander aan de rechterkant ;D
Ik was ook rechts gaan zitten en kreeg gezelschap van Satoru (zie foto's). Was echt ontzettend leuk! Alleen maar Japans gepraat, soms met horten en stoten, andere keren behoorlijk vloeiend. Vooral toen bleek dat we wat films en bands beiden leuk vonden, ging het helemaal goed natuurlijk ;D Ook met andere Japanners nog gepraat (Naoki, zie foto's), en ook met Yuuki uiteraard, de jongen met wie ik al eerder gemaild had.

Links: Marit, Yuuki & ...; midden: yakisoba van de plaat; rechts: geen commentaar

Iedereen vermaakte zich uitstekend; het eten (en niet te vergeten: het bier) ging er snel doorheen terwijl er Japans gebabbeld werd. Als de Japanners in het Engels praatten (ik zal Yutaka's 'order please' tegen de vrouwen die er werken niet zo snel vergeten, haha), was het echt ontzettend grappig. En uiteraard werden er ook foto's gemaakt.

Links: Satoru, ik & Naoki; midden: *vlnr* Naamloos, Ho-Ling, Yutaka, Nick, Michelle, 'George' & Yuuki; rechts: groep (met Kazuki aan het bier..)

Wij Nederlanders kregen trouwens ook af en toe wat versnaperingen om eens te proberen; dit noemden de Japanners dan 'herinneringen maken' ;D Het desert a la crepe was erg lekker, we kregen ook octopus en dat was niet vies maar ook niet echt lekker. Maar leuk dat we dat kregen, sowieso.

Links: proost *vlnr* Choji, Yutaka, Sebastian & Satoru; rechts: ik, Naoki, Sara & Satoru

Na een uurtje of twee zat het er al zo'n beetje op; iedereen had de dag erna weer school/werk, dus wilden we het allemaal niet te laat maken, hoewel het supergezellig was. Na een hartverwarmende speech van Yutaka -- die ik tevens heb opgenomen, maar nog niet geupload heb; link komt nog -- gingen we (met zijn allen, natuurlijk) terug naar de Mansion.

Ik ben trouwens dezelfde avond nog door (half-dronken) Japanners aangewezen als Paris Hilton lookalike.. Kun je nagaan hoe ver ze heen waren xD De belachelijkheid van die vergelijking spreekt voor zich :p

// einde deel 1.

En toen was er weer een week voorbij..

2009-04-30T11:39:00.002+02:00

De tijd vliegt, en toch ook weer niet. Het is alweer een week geleden dat ik gepost heb hier, en hoewel dat maar zeven daagjes is, lijkt het veel langer. Een vreemd iets, tijd.

Vrijdag 24 april
Deze vrijdagavond zijn we wezen discobowlen ter gelegenheid van Luciano's verjaardag. Het was supergezellig (en nummer 2 op de Japanse lijst van entertainment, na karaoke), en opgedeeld in drie groepjes hebben we naast elkaar twee rondes gebowld. Ik kan tevens niet zonder trots zeggen dat ik door twee strikes achter elkaar de tweede ronde gewonnen in mijn groep gewonnen heb ^0^

Zaterdag 25 april & zondag 26 april
Regen. Véél regen. Niet echt een dag om op pad te gaan dus. Aangezien we ook voor de volgende dag een paper moesten inleveren, hebben de meeste van ons deze dag daaraan besteed.
De zondag was echter letterlijk een zon-dag, en Michelle, Dorian, Luciano en ik gingen naar Harajuku, de zogeheten freakshow van Tokyo. Nou, dat viel dus behoorlijk tegen =P De Harajuku Brug, die 'vroeger' nog vol zat met excentriek geklede figuren was nu behoorlijk leeg en de paar die er wel zaten, toonden niet echt interesse. Daarnaast was het ZO vol met toeristen dat we weer snel vertrokken.
Even nog door Yoyogi Park gegaan (het park waar we een paar weken geleden sakura gekeken hebben) en daarna op naar Takeshita Dori, de straat waar je moet zijn voor hippe/excentrieke kleding en accessoires. Na een aantal shops (waaronder fanshops waarvan de muren bedekt zijn met posters/foto's van allerlei superpopulaire boybands/acteurs/actrices waarvan je dan die je wilt kunt uitzoeken - een bizar fenomeen, waar de hormonen rondvliegen) zijn we meer naar de achterliggende straatjes geweest en die zijn zo mogelijk nog cooler!

Bij een arthouse genaamd Design Festa werden we door een cameraploeg van NHK gevraagd of ze ons mochten film terwijl we erdoorheen liepen. Nou, daar zeggen wij geen nee tegen uiteraard, en zijn we door het appartement gelopen waarvan de muren gedecoreerd waren met muurtekeningen. Het moest natuurlijk allemaal natuurlijk lijken, maar als je de weg niet weet, blijkt dat toch wat moeilijk xD
Tevens nog even Kiddyland aangedaan, een zes-verdiepingen warehouse met allerlei (cute) stuff van dingen als Hello Kitty, Snoopy, anime, games... you name it. Bizar. Het was zo chaotisch, druk en noisy dat het tegen het irritante aanzat ;D
Trouwens, toen Luciano en ik bij de Togo tempel in Harajuku waren, waren we zowaar getuige van een Japanse bruiloft! Of in elk geval, de processie ervan, compleet met Shinto 'muziek'. Ik heb het filmpje geupload, dus als je HIER klikt, kun je het op YouTube zien. ;D

Maandag 27 april
Naast de gewone taallessen, zijn we vandaag met Dr. Cwiertka naar Tokyo Metropolitan Library in Hiro-o geweest. Interessant, hoewel de rondleiding niet echt veel voorstelde. Er waren wel echt iets van zes verdiepingen, en superrustig. Geen idee of ik er nog heenga, though.

Dinsdag 28 april
Vandaag waren we VRIJ. Heerlijk was dat (en tevens slecht voor het ritme waar ik eindelijk in zit.. uitslapen helpt dat niet echt). Ik ben in mijn eentje op pad gegaan voor mijn onderzoek naar omamori, en daarvoor ging ik naar Akasaka (niet te verwarren met het populaire en toeristische Asakusa). Na superlang zoeken (echt een heel gedoe daarzo), waarbij ik een stuk door het on-Japanse Roppongi ging, vond ik eindelijk een tempel, en niet eens degene waarnaar ik op zoek was xD Maar het was een heel mooi complex, en ze hadden best aparte omamori, waarvan ik er dan ook twee gekocht heb voor mijn research.
Hierna ben ik teruggegaan naar Roppongi, waar echt hele gave architectuur staat, en de hele hoge Mori Tower, vanwaar je een heel mooie city view schijnt te hebben. Dat ging ik echter niet doen, maar heb wel een hele mooie Japanse tuin (temidden van al deze moderne architectuur dus, dat blijft apart) gevonden, en ook foto's gemaakt - die komen later!

Na wat rondlopen door Roppongi richting de Tokyo Tower gegaan omdat daar vlakbij de Nederlandse Ambassade ligt, waar we die avond een bijeenkomst hadden vanwege Koninginnedag! Eenmaal daar aan gekomen nog wat foto's gemaakt, en toen voor de ambassade mijn gevonden resultaten van het onderzoek uitgeschreven.
Rond een uur of zes was er pas één iemand van de Pilot groep, dus ben ik maar met Arne naar binnen gegaan (de rest kwam kwartiertje later ofzo). Maar wat bizar, in hartje Tokyo omgeven te zijn door Nederlanders, en Nederlands alleen. En overal Nederlands eten als haring, kaas (veel van onze groep werden gek, echt!), friet met (vieze) mayonaise, rosbief, en Indische pindasaus/saté. Bizar, echt waar!
We hebben het nog lang uitgehouden daar, de Nederlandse Ambassadeur was ook ontzettend tof, we staan nog met hem op de foto (ook die komt nog!). Na deze bijeenkomst zijn we nog naar de Tokyo Tower gegaan, maar die ging net dicht toen we daar aankwamen, en ook de Tokyo Metropolitan Government Building in Shinjuku was net dicht toen we voor de deur stonden =P. Ik was in elk geval blij toen ik weer in bed lag.

Woensdag 29 april
Uitgeslapen, en beetje genoten van het lekkere weer. Boodschappen gedaan en dergelijke.
Maar daarna was er weer een concert!! Ditmaal in Shibuya, en wel van Sel'm (nogmaals, yay! ^^), heidi. (ook yay, eindelijk gezien!), Deluhi (kende ik niet), lynch. (wel eens van gehoord) en Duel Jewel (ook leuk).
De zaal was groter dan in Takadanobaba, en het had ook echt een hele andere sfeer. Toen Deluhi begon, dacht ik echt: ik houd van J-rock xD Japanse bands zijn zo ontzettend goed live, dat is echt niet normaal ;D Het was weer genieten alom, het Japanse publiek blijft wennen (aan de ene kant is hun rustigheid erg fijn, scheelt weer ruziën en blauwe plekken, maar aan de andere kant zijn die ingestudeerde pasjes zo dom en schaapachtig), maar de bands waren super. Sel'm was wederom super! En eindelijk heidi. eens gezien ;D
En wéér merchandise gehaald, de nieuwste cd van Sel'm, en tot mijn grote (en blijde) verrassing zaten er gesigneerde foto's van de bandleden bij! Dus yay =D

Nu, het is hier weer 19.07u, dus tijd voor avondeten! De foto's komen eraan!

++

Mood: tired & hungry
Song: Spiral World by Sel'm

Reflection

2009-04-23T14:38:00.004+02:00

Tijd om weer eens te updaten!
Ten eerste: het is vandaag Luciano's verjaardag, en hij heeft een (in Japan, tenminste) memorabele leeftijd bereikt: op je 20e mag je namelijk legaal drinken en uitgaan ;D Nogmaals gefeliciteerd, Luc!
Ten tweede wil ik mijn broertje Marco veel plezier wensen op het gala van (zijn) vanavond en in de limousine; ik wacht op de foto's!
Tot slot: iedereen bedankt voor de leuke en lieve reacties op mijn blog, ik doe het immers voor jullie allemaal ^^

Goed, de week is weer eens voorbij gevlogen. Morgen is het alweer vrijdag, en staat het weekend weer voor de deur (yay!). Nog geen concrete plannen, behalve voor morgenavond, aangezien we dan Luc's verjaardag gaan vieren op de bowlingbaan ;D
Met mij gaat het goed, heb het ontzettend naar mijn zin. Ben helemaal op mijn plek in mijn kamer, met alles bij de hand. Heb op dit moment alleen wat keelpijn, maar daar heb ik al middelen voor gevonden; mooi niet dat ik hier ziek ga worden! Qua huiswerk gaat het ook goed, het is niet te veel, maar wel genoeg om de studiepunten te dekken die we hier geacht worden te halen.

Luciano en ik met een onbekende Japanner,
die er zomaar bij kwam staan (hij was samen met de fotograaf) ;D

Afgelopen zaterdag heb ik eens uitgeslapen (heerlijk gevoel) en ben ik daarna met Luc de hele dag in het superdrukke maar naar mijn mening een van de leukste districten van Tokyo geweest: Shibuya. Voor wie vorig jaar mijn blog gelezen heeft, denk aan het enorme kruispunt met de niet te bevatten mensenmassa die daar om de zoveel minuten oversteekt!

Aan de Matcha Frappucino

Het was echt een heerlijke dag; super goed weer, lekker rondgestruind, aan Luc's onderzoek gewerkt en gewinkeld uiteraard. Het geld gaat er wel hard doorheen zo, dus dagen als deze moet ik een beetje doseren ;P Tevens ben ik overstag gegaan en heb ik bij de Starbucks een heerlijke Matcha Frappucino gedronken, terwijl Luc aan een Mocca mix ging, en hebben we op ons gemak uitgekeken over het drukke Shibuya kruispunt.

De zondag was wederom een rustige dag, heb ik een beetje gebruikt om uit te slapen, te wassen en huiswerk te maken. Een heerlijke rustige zondag in Tokyo, dus ^^

Maandag begonnen de lessen weer, uiteraard. Op dit moment valt er niet zoveel te vertellen over de lessen tot nu toe, behalve wat ik al gezegd heb. Alles gaat nog hetzelfde, behalve dat we nu op een iets rustiger (en beter bij te houden/te begrijpen) tempo gaan. Hoewel we nog hetzelfde boek gebruiken als in Leiden, krijgen we wel luister- en leesoefeningen die echt supertof zijn! Zo hebben we al geleerd over een bento dag, waarop leerlingen eens hun eigen lunch maken, in plaats van hun moeders. Ook hebben we een krantenstukje gelezen (het blijft moeilijk, al die kanji!) en vandaag ging het over anime (er is verrassend weinig belangstelling in mijn klassengroep voor anime xD).
Afgelopen dinsdag heb ik trouwens echt ontzettend hard gelachen; we kregen tijdens ons derde uur twee songteksten voorgeschoteld van een Japans/Amerikaanse artieste genaamd Angela Aki (ik heb het totaal niet op vrouwelijke zangers, maar zij is echt erg goed :o). Hiervan moesten we dan woorden opzoeken, en kijken of we het begrepen en dergelijke. Maar hier bleef het uiteraard niet bij. We moesten met onze groep B naar het andere lokaal (met TV), en daar gingen we een documentaire over Angela Aki kijken. En toen het liedje kwam waarvan we de tekst hadden, moesten we meezingen (iets wat op een Japanse school doodnormaal is). Nou, ik dacht dat ik het bestierf. Die gezichten van de Nederlandse studenten, terwijl onze twee docenten vol enthousiasme zongen en ons hoopvol aankeken in de hoop ons mee te sleuren in het nummer.. nou, serieus xD Maar het allermooiste was nog dat, toen de doc afgelopen was (en onze docenten gefaald hadden ons te porren te zingen), spoelde Koyama-sensei de band doodleuk terug, en zei ze: 'het is echt heel makkelijk, laten we het nog een keer doen!' Nou, toen had ik het niet meer xD MAAR, iedereen deed mee! En het klonk nog goed en harmonieus ;D

Sengaku-ji in Shinagawa

Ik ben trouwens ook al naar één tempel geweest, in Shinagawa, voor mijn onderzoek. De man die de omamori kocht, was echt aardig en ging van alles erover vertellen. Erg handig voor mijn onderzoek! En geeft me ook de energy boost die ik wel nodig heb om mijn onderzoek echt te beginnen.
Nog een leuk feitje: toen Luc en ik afgelopen maandag samen ging eten in Ikebukuro (yakitori, letterlijk gegrilde kip), werden we door twee half-dronken salary men getrakteerd op twee porties yakitori. Het grappige was dat ze ons in Engels aanspraken, en wij spraken uit goed fatsoen Engels terug.. Maar daar begrepen ze totaal niks van, dus switchen we naar het Japans.. Dat begrepen ze dan, maar dan antwoordden ze weer in het Engels, waarop het riedeltje zich weer herhaalde xD Maar goed, gratis yakitori, wie wil dat niet ;D

Mjammie!

We worden hier trouwens als een idioot volgepropt met allerlei Japanse snoep. Net toen ik dacht dat we wel alles gehad hadden, kwam Yanagizawa-san weer op de proppen met van alles en nog wat. Wie zei ook alweer dat mensen die naar Japan gaan hier afvallen? O.o Ik verdenk Yanagizawa-san ervan een import-Japanners te zijn. Gek, maar ontzettend lief xD

Een minder leuk gebeuren van deze week gebeurde gisterochtend, en heeft mij behoorlijk laten schrikken. We stonden met zijn drieën in de overvolle trein (de rest van de groep in dezelfde coupe, maar eindje van ons af), namelijk Marit, Luciano en ik. Op een gegeven moment tikte Marit mij op de schouder en zei dat ze zich niet lekker voelde en dat ze uit de trein wilde, dus ik zei dat ik mee zou gaan bij de volgende stop.
Zo ver kwamen we niet eens. Voor ik het wist (en Marit ook) was ze flauwgevallen. Ik schrok me echt helemaal dood, maar wist gelukkig mijn hoofd erbij te houden en samen met Luc hebben we haar toen uit de trein gesleurd. De Japanners waren gelukkig erg behulpzaam en maakten een pad vrij voor ons; een Japanner gaf ons zelfs Marits bagage, welke we in alle commotie natuurlijk vergeten waren.
Gelukkig gaat alles goed met Marit, waar ik erg blij om ben, maar Luc en ik waren - net als zij, natuurlijk - ontzettend geschrokken. Maar alles is goed gekomen; we kunnen in elk geval niet zeggen dat hier nooit wat gebeurt.

Goed, dat was een lange update; hopelijk was het boeiend genoeg om tot het einde af te lezen ;) Tot snel weer!

++

Mood: good
Song: This Love by Angela Aki

Everyone loves Fridays

2009-04-17T07:34:00.004+02:00

Of je nu in Nederland of Japan bent, het is altijd leuk als de vrijdag eindelijk aanbreekt. We hebben ontzettend lekker weer gehad de afgelopen week, met gisteren wat miezerige regen, en vandaag een sombere dag - verder alleen maar lekker warm en een stralende zon!
We hebben een behoorlijk vermoeiende en intensieve week achter de rug met elke dag minstens 3,5 uur Japans aan een stuk. We behandelen dezelfde stof als de mensen in Leiden, alleen doen wij niet aan vertalen maar aan begrijpend lezen, en moeilijke constructies en nieuwe woorden worden in het Japans uitgelegd. En als je dan beseft dat je dat begrijpt, en anders desnoods nogmaals vraagt wat het betekent en het dan begrijpt, dan geeft dat echt een kick.
Dit is nou hoe ik Japans wil leren - horen, praten, lezen en schrijven, allemaal in één les en IN HET JAPANS. In deze afgelopen collegeweek heb ik meer Japans gepraat dan in de anderhalve jaar dat ik Japans studeer, en naar mijn idee gaat mijn Japans nu al echt vooruit ;D Dat is dan ook wel wat minder aan studie Leiden; je leert echt heel goed de basis om wanneer je in Japan bent vooruit te gaan, maar een of twee uurtjes conversatie per week blijft te weinig.

De sfeer in de groep is best goed, afgezien van het (typisch Nederlandse, lijkt wel xD) geklaag over het huiswerk. Er heerste toch wel een vakantiegevoel, of in elk geval, drie maanden feestvieren en wat Japans leren leek het beeld dat de meeste voor ogen hadden. En nu dat een beetje in duigen valt, valt dat voor velen toch wel een beetje tegen.
Maar ik heb allang geen zin meer om me daarmee bezig te houden, want ondertussen zitten we wel in Tokyo en is het supervet :D en aangezien we nog steeds in het tweede jaar zitten, en dit jaar ook gewoon (net als de mensen in Leiden) moeten afsluiten met voldoende ECTS, zit luieren er in elk geval niet in ;P Daarnaast leren we niet alleen Japans en over de Japanse cultuur, maar moeten we tevens onderzoek leren doen (en hebben we daar een prachtkans voor) wat we weer goed kunnen gebruiken in ons derde jaar, wanneer we met onze BA scriptie aan de slag moeten.
Jaja, ik heb het goed naar mijn zin hier, en die drie maanden mogen gerust op een rustig tempo voorbijgaan :D

Even nog een beetje wat we deze week gedaan hebben: buiten naar Japanse lessen en Material Culture colleges heb ik niet zo veel gedaan qua Tokyo bezichtigen, aangezien ik het druk had met huiswerk en moe zijn (en toch niet om tien uur gaan slapen..). Daarnaast was ik met mijn groepje ook druk met de presentatie voor Material Culture - we hadden als onderwerp Edo/Tokyo doen, en dat was best een leuk onderwerp, maar de presentatie was niet héél goed. Maar we zijn wel naar het Edo/Tokyo museum geweest, waar ze allerlei replica's van het oude Tokyo hebben en dergelijke, en dat was ontzettend tof ^^ Ook hebben we elke dag weer eens nieuws van Japans snoepgoed/koek gegeten, aangezien Yanagizawa-san elke dag in de pauze wat voor ons meeneemt om te proberen :P
Vanmiddag is het even huiswerktijd, maar vanavond gaat het feest beginnen en dit weekend ga ik veel leuks doen! Lekker naar Shibuya, waar ik sinds aankomst helaas nog niet geweest ben, de Starbucks bezoeken (as promised xD), en misschien al beginnen aan wat veldwerk voor mijn onderzoek.
Dus komt helemaal goed :D

Wat algemene observaties:
1) Zwarte pakken zijn hier echt hip - alle zogenaamde 'salary men' dragen ze en het is echt een tof gezicht xD
2) In de metro of trein is het tijdens spitsuur stil. Doodstil. Tot de buitenlanders beginnen te praten.
3) Het is doodnormaal om de papieren kaft die bij aankoop van een boek om de kaft heen gedaan wordt erom heen te laten zitten, zodat andere mensen niet kunnen zien wat je leest.
4) Na mijn dramatische ervaring met カレー (curry) vorig jaar, heb ik het toch weer gegeten, en mijn conclusie is simpel: ja, het is lekker xD
5) Ik heb hier veel meer afval in één week dan in Leiden in twee weken.
6) Overal waar je gaat eten krijg je thee of water nog voor je je eten krijgt - waarom hebben we dat nog niet in Nederland?
7) De liedjes die op elk station van de Yamanote-sen (de treinlijn die langs allerlei grote stations in Tokyo gaat) zijn tof.
8) De drukte in treinen en metro's 's ochtends (en 's avonds) is ongelofelijk, en daarom is het géén goed idee om grote koffers en rugzakken de metro/trein in te stappen. Maar in elk geval, de drukte is niet eens vervelend (in Nederland zou ik me al irriteren aan de drukte, die totaal níet te vergelijken is met die in Japan) en ik kan niet echt uitleggen waarom. Het is wel heerlijk om als je moe bent eventjes je ogen te sluiten en een beetje te nappen.
9) Op grote stations is het net alsof grote stampedes zich door de ruimte verplaatsen xD
10) Ik wil コンビに (convenience stores) in Nederland.

++

Mood: happy :D
Song: Marine Snow by D

Spammage!

2009-04-13T16:34:00.006+02:00

Om maar even in de update sfeer te blijven (nee, ik heb het niet druk...):

Lijst van vermiste spullen (van random Piloters):

- een roze met gouden haarlak van 0,5 meter;

- een reep Meiji melkchocolade;

- een kluissleuteltje van het JNI;

- een onderbroek (inmiddels teruggevonden).

Verder:: foto's!

Wie zegt dat je Japans moet eten in Japan? Wij krijgen gewoon
een Nederlands-achtige lunch op het JNI! ;D (04.10)

Paar (gelukte) foto's van de karaoke avond (04.10)

Laatste sakura (04.09) @ Ueno Park

Het trainingscentrum (04.11) :: tempura van vandaag!

++
Mood: good
Song: The Moon by 12012

De eerste dag!

2009-04-13T15:35:00.002+02:00

Vanaf vandaag is het afgelopen met de lol: tijd om te studeren! (alsof we niks anders gedaan hebben de afgelopen tijd..)

Om 9.00u begon het allereerste taalcollege. De mensen met wie ik naar het JNI ging vanaf de mansion hadden problemen met de metro, en kwamen twee minuten te laat (zul je net zien), en dat is natuurlijk not done in Japan, dus morgen zijn we een uur te vroeg xD
Goed, we hebben twee taaldocenten, beide vrouwen, namelijk Yoshida-sensei (een oudere vrouw) en Koyama-sensei (een jongere vrouw). We zijn in twee groepen opgedeeld, niet eens op niveau (geen idee hoe ze het wel besloten hebben), en ik zit in groep B, samen met Luciano, Nick, Marit, Sebastian, Ho-Ling en Dorian.
Wij begonnen met Yoshida-sensei, en we moesten een 自己紹介 houden, oftewel, jezelf voorstellen (op de goede manier, uiteraard). Dus eerste leerde ze ons hoe dat moest, wat goede zinstructuren waren en dergelijke, en daarna mochten we aan de slag. We moesten doen alsof wij (de toehoorders) Japanners waren en proberen te bedenken wat Japanners aan je zouden vragen nadat je je verhaaltje gehouden hebt. Het was eigenlijk best grappig (en ook nog wel moeiljk), maar het lukte allemaal best aardig.
Na 45 minuten hadden we vijf minuutjes pauze en wisselden we naar Koyama-sensei (dat wisselen op één dag slaat nergens op, trouwens..). We gingen verder met ons oude tekstboek, en ze ging de vocabulaire behandelen en in het Japans uitleggen. Was wel gaaf, maar ook wel vermoeiend om je aandacht constant bij het Japans te houden. Maar het gaat steeds beter.
Na 45 minuten wéér een pauze, daarna verder met die vocabulaire, en wéér een pauze en toen kwam Yoshida-sensei weer terug naar onze groep om de grammatica te behandelen. Dat was echt vaag xD Meer een opdreuning van de structuren en beetje toepassen.
Ze spreken ons hier trouwens aan bij de achternaam, wat in Japan heel gewoon is, maar wat met onze ingewikkelde Nederlandse namen echt onzin is xD In plaats van dat ze even slim doen en ons bij voornaam aanspreken (wat ze echt veel gemakkelijker afgaat), doen ze liever moeilijk. Nouja, mij boeit het verder niet zo; mijn naam is gemakkelijk uit te spreken [kaipaasu]. De Goeij (van Sebastian) is al véél moeilijker en ook niet te verstaan als het uitgesproken wordt xD
Tot slot kregen we onze gemaakte test terug. Je werd geacht (more or less) om 80% of hoger te scoren; in elk geval, dan had je het goed gedaan. Ik had 88%, dus mag zeer tevreden zijn, dunkt mij! ;D
Helemaal tot slot kregen we huiswerk op; 13 kanji combinaties voor een dictee morgen, ons geschreven verhaaltje (welke we terug hadden gekregen met correcties) opnieuw in het net schrijven (typisch Japans) en oefeningen maken. Nee hoor, we krijgen het niet druk =D

Gelukkig ging een aantal van ons hierna met Yanagizawa-san uit lunchen, op haar kosten (ze is echt gek, maar ontzettend lief xD). Ze is een beetje als een moeder voor ons hier in het verre Japan ;P Zo behandelt ze ons in elk geval; ze heeft altijd eten of snoepjes bij zich, bemoeit zich constant met ons en neemt ons overal mee naar toe. Ze is echt geweldig ;P
Ik heb trouwens voor het eerst sinds mijn aankomst hier tempura (vis of groenten met gefrituurd deeglaagje) op en het was lekker!

Foto's volgen!

++

Mood: GOOD
Song: EVE by vistlip.

Eerste concert!

2009-04-13T14:59:00.004+02:00

Zoals beloofd, bij deze een verslagje van het concert in Takadanobaba AREA. Het evenement heette 'Stylish Wave '09' en er zouden zeven bands optreden, waarvan ik er maar drie kende ;D De zaal was behoorlijk klein, met drie verhogingen vanaf het podium gezien, en het was niet eens zó druk (en er waren, inclusief Benjamin & ik, vijf buitenlanders xD). Er was merchandise, en ik liep meteen weg met een Sel'm polsbandje die smaller is dan een normaal zweetbandje, dus beter!

ジュリエット
De eerste band was ジュリエット, oftewel Juliette. Het klonk best goed, ergens tussen happy pop en rock in. Ben & ik stonden een beetje achteraan, maar we konden het wel goed zien. In elk geval viel meteen op hoezeer Japanners (tenminste, de visual kei bands die ik tot nu toe gezien heb) er een leuke show van kunnen maken ;D
En de zanger gooide er af en toe wat grunts doorheen, die een beetje misstonden met de vlotte muziek die ze maakten xD

Ze speelden helaas maar drie à vier nummers, maar dat was wel te verwachten met een lange line-up zoals bij dit evenement.

Zip.er

Als tweede (na een korte pauze) kwam Zip.er en dat was echt té blij voor mijn smaak xD De Japanners (het overgrote merendeel meisje) gingen wel los met allerlei gezwaai en vage dansjes/handbewegingen, die als een soort unaniem afgesproken ritueel uitgevoerd werden. Nah, was wel leuk, maar té poppy en té feminine voor mij ;D

Foto's mochten trouwens niet gemaakt worden, anders had ik dat zeker eventjes gedaan. De zanger moet trouwens nagegeven worden dat hij kan lachen als de beste! ;D

LuLu

En toen, LuLu! Ik ken LuLu nu al best een tijdje, ze zijn niet zo heel bekend, maar ik vind ze geweldig; dat ik ze eindelijk live kon zien, was dan ook super ^0^
Het optreden was wederom maar kort, maar gaaf; LuLu heeft sinds kort een nieuwe line-up, alleen de zanger is nog 'over', maar wat mij betreft doen ze het goed!

Ik wil ze weer zien =D Heb tevens een album van hun gekocht die ik over Internet niet kon vinden, dus yay ^0^

Sel'm

En alsof het niet op kon, kwam Sel'm na LuLu het podium op; hun muziek en show waren compleet anders dan de voorgaande acts, en het was echt supergaaf. We hadden nog een gaijin (buitenlander) gezien die helemaal uit d'r dak ging, en daarbij met rondzwaaiende haren onschuldige Japanse meisjes lastigviel xD

Tevens van deze band een mini-album gekocht ;D Waarschijnlijk ga ik ze deze drie maanden nogmaals zien <3>

The KIDDIE

Superleuke band, deze! Kende er niks van, maar ze deden het echt erg gaaf, beetje een mix tussen pop en rock, met sterke neiging naar het laatste. Op het einde hadden ze een supermooi nummer, die op het nieuwe album komt (kon hem dus helaas niet al kopen; heb wel andere gekocht xD).

De zanger hield ook best lange praatjes tussen de nummers door, en het verstaan ging behoorlijk goed ^o^

vistlip.

Deze band was live echt goed! Ze kregen de zaal echt mee, en Benjamin en ik stonden inmiddels op het laagste gedeelte, dus echt ter hoogte van het podium. De zanger zag ons, was verbaasd, maar wees daarna af en toe interactief naar ons xD Dat was gaaf ;D

Headbangen in Japan is trouwens echt vaag; het gaat helemaal gelijk, en niemand kijkt meer naar de band tot het volgende stuk [couplet of refrein]. Het is echt heel erg vreemd! xD

-OZ-
Last but not least: -OZ-. Ja, wat moet ik hier over zeggen. Ze waren ruig, goed, enthousiast - ze waren gewoon vet ;D

Al met al was het dus een supergave avond met zes geweldige bands (en een iets mindere..). Ben weer drie cd's rijker.

Concerten in Japan blijven toch echt vaag.. Na een optreden klappen de Japanners niet, wat ik nog steeds niet begrijp en ik ook heel lastig vind om NIET te doen xD Dat bescheiden gejuich dat opstijgt na een nummer vind ik toch niet echt genoeg voor zo'n band, maar ja. Tevens, als de fans niet bezig zijn met een vaag riedeltje van handbewegingen en dergelijke, staan ze maar een beetje te kijken. Serieus, concerten in Japan en in Nederland zijn een wereld van verschil! Geen wonder dat Japanse bands die in Nederland (of waar dan ook in Europa) komen, niet weten wat ze overkomt xD

En nu: op naar het volgende concert!

Mood: cheery

Song: Pretending by HIM

Update

2009-04-12T15:25:00.002+02:00

Bij deze eventjes een update van de afgelopen dagen; ik ben inmiddels ook naar het concert geweest (yay!), maar dat wordt even een aparte post, haha.
In elk geval, na donderdag niks meer gehoord van de test, maar dat zal morgen (maandag dus) wel komen. Dan beginnen immers de lessen, en ik kijk er ontzettend naar uit! ;D

Vrijdag begonnen we om 10.00u met Material Culture college, de eerste sinds onze korte vakantie voor het vertrek naar Tokyo. Het was meer een introductie, en tevens kregen we de kans individueel met onze docente Cwiertka een gesprekje te voeren over ons onderzoek. Ook vertelde ze ons ieder hoe we het gedaan hebben met onze literatuur review, en die van mij was 'very good!!' ;D Oftewel, score! Ook mijn onderzoek gaat goedkomen, dus dat is wel beter.
Na Material Culture college is een aantal van ons met Cwiertka meegegaan naar een enorme department store in Ginza (waar het JNI is), en daar hebben we over de etenswaarafdeling gezworven, en kon ze allerlei dingen vertellen. Was leuk! Daarna nog naar de Maruzen, een héle grote boekwinkel, en daar heb ik maar eens geld uitgegeven aan twee boekjes en een magazine. Altijd goed om te oefenen, deshou?
's Avonds was het tijd voor KARAOKE! Zoals het een goede Japan-bezoeker betaamt xD We zijn met bijna de hele groep gegaan (twee waren er niet bij) en het was zeeeer leuk. Allerlei liedjes kwamen voorbij, van klassiekers (Dragonstin Din Tei anyone?) tot rapnummers (Eminem?) tot Japanse songs. Supergezellig. We keken uit over de drukke winkelstraat van Ikebukuro, en naderhand droop het water letterlijk van de ramen. Wie weet wat voor associaties dat weer opriep ... ;D
Bij terugkomst gingen nog wat mensen naar een parkje vlakbij de mansion (hangjeugd!), maar Luciano en ik gingen weer terug om te slapen. Dit lukte echter niet, want in de lobby kwamen we Japanners tegen die daar aan het relaxen waren en met ons begonnen te praten. Was vet leuk xD En op dat moment dacht ik: ja, ik kan ook Japans! ;D Ik merk wel echt dat mijn praat-Japans vooruitgaat; durf veel sneller wat te vragen en wat zinvols te zeggen, in plaats van alleen maar 'ah, begrepen' of 'ah, is dat zo?' en van die onzin. En kan ook dingen nu echt uitleggen enzo, dus karmapuntjes erbij! Heb zelfs met een van de Japanners e-mailaddressen uitgewisseld, en ontving zaterdagochtend al een mailtje ;D Yay voor socialisen met Japanners!

Zaterdag zijn we naar het centrum geweest waar je leert over hoe je met brand, aardbevingen en typhonen moet omgaan. Wist niet echt wat te verwachten, maar we gingen meer 'downtown' in Tokyo, wat echt gaaf was, en ik ging super gezellig met onze begeleidster (Yanagizawa-san) praten, en ze ging vanalles uitleggen over waar we langs kwamen etcetera. Dat is echt zo ontzettend gaaf!
De training was ook vet, trouwens. Eerst gingen we oefenen wat je moet doen als er brand is en het blauw staat van de rook (dus dat je laag moet blijven, en langs de muur moet gaan en nooduitgangbordje moet zoeken enzo). Op een monitor konden de anderen (je ging in groepjes) je volgen, en als je te hoog was, ging je dood xD Mijn groepje was de enige zonder doden en we waren tevens het snelste uit het rookhok ;P
Als tweede gingen we leren hoe om te gaan met aardbevingen. Toen moest je met zijn vieren op een platform, wat ingericht was als een keuken, en een apparaat bracht dan het platform aan het trillen zoals bij een aardbeving zou zijn. Mijn groepje overleed helaas omdat we te laat onder de tafel gingen zitten xD Beetje jammer ;P We hadden wel de sterkte van 7 op de schaal van Richter, en dat was eigenlijk best eng, als je bedenkt dat dat echt kan gebeuren hier in Tokyo. Maar nu weten we in elk geval wat te doen: onder de tafel schuilen, als het veilig is het gas uitdraaien en de deur openzetten. Dan vluchten.
Hierna leerden we hoe we een brandje moesten blussen, dus hoe je een brandblusser gebruikt. Hier was ik nog het meest blij mee, aangezien ik die dingen altijd wel zie hangen, maar nooit heb geleerd hoe die te gebruiken enzo. Dus dat was nog het leerzaamste!
Tot slot kregen we allemaal een paar laarzen aan en een supergroot regenpak met capuchon enzo, en moesten we een soort douche in waar een tyfoon gesimuleerd werd. Dus superharde wind (viel best mee, aangezien ik achter lange mensen stond xD) en ontzettend veel water. 't was eigenlijk grappiger dan het zou moeten zijn. Maar ik ben blij dat ik altijd zo'n uitgebreid regenpak met laarzen in mijn tas heb zitten! :D
Het centrum was dus zeker wel leerzaam, maar het heeft ons (of in elk geval mij) ervan bewust gemaakt dat het zeker wel kan gebeuren terwijl we hier zitten. We kregen in het begin ook een film te zien over de aardbeving hier in Japan, 7 op Richter, en de beelden waren best schokkend. Maar laten we hopen dat we veilig zitten, en anders weten we ons in elk geval te redden!
Verder was de zaterdag rustig. Nog gewerkt aan huiswerk, op mijn gemak gegeten en een serie zitten kijken.

Zondag zouden we voor onze presentatie (iedere groep van Material Culture moet een presentatie houden over bepaald onderwerp - de onze is Edo/Tokyo) naar het Edo-Tokyo Museum gaan, maar dat ging uiteindelijk niet door. We hebben wel besproken wat te doen en dergelijke, dus we kunnen aan de slag!
Hierna was het al tijd om naar Takadanobaba (nostalgie! De plaats waar in vorig jaar zomer verbleven ben tijdens mijn week Tokyo ^^) te vertrekken voor het concert, maar voor details, zie volgende post!

++

Mood: happy
Song: i m i t a t i o n by KIDDIE

2009-04-10T01:03:00.002+02:00

Gisteren hebben we de test gehad die ons level van Japans zou checken, zodat de docenten daarop in zouden spelen.
Met een groep van ik geloof zes hebben we een andere route naar het JNI geprobeerd, namelijk met de JR Yamanote line, die langs allerlei grote districten van Tokyo gaat. Het duurde beduidend langer, en het was beduidend drukker (spitsuur) maar het was wel leuk ;D

De directeur van de Naganuma school, van welke we docenten 'krijgen' op het JNI, was er ook. Erg leuke man die duidelijk Japans praatte en goed uitlegde. Na een introductie van hem van het aankomende programma - het is echt heel erg veelbelovend! - stelde hij de twee docenten voor die ons in twee groepen les zullen geven. Het zijn beide vrouwen, en heb hun namen niet echt meegekregen, maar ze lijken me leuk.
Rond een uur of tien begon de echte test: drie delen in oplopende moeilijkheidsgraad, waarbij je partikels, woorden, werkwoorden of kanij moest invullen/kiezen; een soort klein opstel over twee topics, en tijdens deze geschreven testen werden we een voor een uit de zaal geroepen voor een conversatietest. Dat was een verrassing voor iedereen en tevens iets waar iedereen weer tegenop zag xD
Bij mij gingen de eerste twee testen behoorlijk goed; ik kon bijna alles zo invullen en heb er wel een goed gevoel over. De derde test was echter van een véél hoger niveau, en iedereen had daar wel moeite mee. Veel kanji en grammaticaconstructies die we nog niet gehad hadden en dergelijke. Dus ik heb maar een poging gedaan het goed te maken, maar geen idee hoe dat uiteindelijk is gegaan. Het opstelletje ging wel, al leek het nergens op vergeleken bij de opstellen die we moesten maken voor schrijfvaardigheid in Leiden ;D
En, tot mijn eigen verbazing eigenlijk, ging mijn conversatie test goed! Voor degene die het niet weten, mijn conversatie is niet zo goed; ben meestal te verlegen of iets dergelijks om goed Japans te praten, terwijl ik het allemaal wel weet. Dus hoop ik hier in Japan over die 'drempel' heen te komen. En het feit dat ik tegen deze docente eindelijk eens in fatsoenlijk Japans (inclusief wat langere zinnen xD) kon antwoorden, was weer een stap in de goede richting!

's Middags zijn we naar Ueno park geweest voor wat laatste sakura kijken (hanami), maar in vergelijking met Yoyogi viel het dan toch wat tegen. We hebben er toch nog eventjes rondgewandeld, maar rond een uur of vier togen we weer naar huis. Daar hebben we nog een grote supermarkt vlakbij de mansion gevonden, en zijn we purikura gaan nemen in een arcade hal (purikura zijn kleine fotootjes die je in een hokje met bijvoorbeeld z'n tweeën neemt, welke je daarna dan in een ander hokje kunt bewerken met tekeningetjes, sterretjes, tekst en dergelijke.. een zeer creatief proces ;D).

Vandaag hebben we voor het eerst weer ons focusvak Material Culture. De ochtend is weer mooi, met veel zon en warm; het belooft vandaag 25 graden te worden :)

++

Mood: cheerful
Song: none *watching NHK*

Adres in Tokyo

2009-04-08T23:34:00.003+02:00

Voor degenen die mijn adres in Tokyo willen hebben, bij deze: ^0^

Weekly Mansion Ekoda
Diana Kuijpers
Room 904
Tokyo-to, Nerima-ku
Sakae-cho 8-6
Japan 176-0006

Ik wil naar huis...

2009-04-08T13:01:00.011+02:00

... mooi niet dus ;D

Vandaag zijn we yet again de weg kwijtgeraakt en wilden we echt graag naar huis (allemaal nog moe ;P) en hebben we lang gelopen met een hoge meligheidsgraad en zware tassen, tot we er echt geen kracht meer voor hadden en er helemaal klaar mee waren. Maar uiteindelijk konden we ons huis (de Weekly Mansion, red.) weer vinden xD

Lekker weer, een leuke groep & veel sakura - kortom: een super dag! Behalve de ochtend dan.. Die begon leuk - we waren zo'n twintig minuten te vroeg op het JNI, netjes dus. Dhr Remmelink gaf ons uitleg over het JNI, wat we gaan doen, we kregen kluisjes toegewezen en allerlei praktische zaken werden behandeld. Vooral het feit dat we er meestal gratis drank uit de automaat kunnen halen was van speciale interesse.

De tweede helft was langdradig en onnodig ingewikkeld. Yanagizawa-san (hoofd van JNI) begon alles uit te leggen in het Japans over het openbaar vervoer en allerlei onzin wat veel te ingewikkeld werd, waardoor iedereen met verwarde gezichten naar haar en elkaar keken. Dit resulteerde uiteindelijk in dat Dhr Remmelink ging vertalen, maar hij vond dat Yanagizawa-san het te moeilijk maakte en blabla. Met andere woorden, op een gegeven moment vond ik het wel prima, vooral omdat iedereen begon te discussiëren, en dat vond ik een mooi moment om te vertrekken ;D Dit was trouwens wel de eerste keer dat ik besefte hoe vermoeiend het kan zijn om langere tijd naar Japans (op 'normale' snelheid gesproken) te luisteren; ook al begreep ik het wel, ik moest wel mijn aandacht er nog goed bij houden.

Goed, met zo'n acht man gingen we op naar Yoyogi Gyoen (Yoyogi Park), en namen de JR Yamanote-sen (de beste lijn ooit) naar Harajuku station. Na wat te eten gehaald te hebben bij een combini (die we nog goed moesten zoeken ook) naar het park. Daar aangekomen:

WAUW.
Sakura (kersenbloesem)

Superveel!

Supergaaf!

Ik was helemaal onder de indruk en de sfeer die er hangt, is ongelofelijk. Voor je naar Japan gaat, zou je kunnen denken dat de hype rond sakura een beetje overrated is, maar als je dan in zo'n park staat, vol met sakura in volledige bloei, dan verandert die denkwijze op slag. Het is echt magisch mooi.

De foto's spreken voor zich ^0^

Voor meer foto's, KLIK HIER!

We hebben echt veel foto's gemaakt, ook vooral met z'n allen :) Onder de bomen hebben we, net als vele Japanners en toeristen, geluncht en lekker gerelaxed in de heerlijke zon. Daarna zijn we nog verder door het park gegaan - er waren ook zoveel sakura!

Hierna hebben we nog de Meiji Jingu bezocht - de Meiji tempel waar ik vorig jaar zomer ook ben geweest. Dit was tevens mijn eerste gelegenheid om wat aan mijn onderzoek naar amuletten die je bij tempels kunt kopen te doen.

Na de tempel zijn we richting Nerima St. gegaan om boodschappen te doen bij een echte supermarkt, om dus even dingen als shampoo en dergelijke te halen, en tevens een fatsoenlijk ontbijt. Erg leuk dat je er stukken octopus kunt kopen, of je eigen stuk zalm kan uitzoeken in een bak met bevroren zalmmoten, en tevens douchezeep koopt in de vorm van een zak... Afrekenen gaat hier duizend keer sneller (en vriendelijker, uiteraard) dan in NL; je legt het geld neer, dat wordt in de geautomatiseerde kassa gedaan en die geeft, na het invoeren van het gegeven bedrag, het wisselgeld terug. Ook, de plastic tassen die je krijgt, zijn groter dan ze lijken en tig keer handiger!

Na deze interessante ervaring waren we twee van ons kwijt, maar die leken niet meer in de winkel te zijn; ook bellen hielp niet, dus na even gewacht te hebben, zijn we lopend naar onze mansion gegaan - wat ons meer dan een halfuur kostte, als het niet meer was. Dus met die zware boodschappentassen over het voetpad slenterend begaven we ons in wat we dachten dat de richting van de mansion was; het was echt super onduidelijk op de kaart.

Toen we uiteindelijk bij een volgende station van de lijn kwamen, bekeken we opnieuw een kaart, en bleek dat we wel goed liepen, maar dat het nog wel even duurde voor we de mansion zouden bereiken. Dus besloten we radicaal bij de McDonalds te gaan eten - yay voor Japans eten!

Uiteindelijk bereikten we uiteraard de mansion en nu is iedereen naar zijn eigen kamer. Misschien dat we nog weggaan, misschien ook niet - iedereen is nog behoorlijk moe, en morgen hebben we om 9.00 AM de 'Japanese Level Check' test, die ons in twee groepen zal verdelen. Dus daar moeten we wel een beetje uitgerust voor zijn!

Mood: tired; happy

Song: The Rehearsal (Finding Neverland OST)

De eerste (lange) dag

2009-04-07T20:35:00.017+02:00

De eerste dag in Tokyo zit er inmiddels op, maar hierbij een verslagje van de reis en aankomst.
We verzamelden rond een uur of één op Schiphol met een behoorlijke schare aan familie, kennissen en vrienden. Na een miscommunicatie (waarbij we te lang stonden te wachten op mensen die wel op tijd waren, maar ergens anders stonden) gingen we naar de incheckbalie. Een van de medewerkers zei dat als we incheckten we altijd bij elkaar zouden te komen zitten aangezien we als groep waren ingecheckt, dus het was een beetje jammer dat we erachter kwamen (na inchecken uiteraard) dat we niet bij elkaar zaten.

Sarah en ik in het vliegtuig

Na wat hartverwarmende of –verscheurende ogenblikken waarbij menig traantje werd weggepinkt (ook ondergetekende moest eraan geloven, ondanks het feit dat er eigenlijk niks om te huilen was, en werd daarbij nota bene gefilmd door een of andere tv-ploeg..), verliet iedereen zo’n beetje de hal. Bij de gate kwamen we elkaar weer tegen en stapten we het vliegtuig in. Iedereen die gekomen is om ons uit te zwaaien nog bedankt! ;D
De vlucht was rustig, te lang en af en toe saai. Nu bleek toch maar weer dat het kopen van mijn nieuwe nintendo DS niet eens zo’n slecht idee was, aangezien we –verspreid door het vliegtuig – gezamenlijk spelletjes konden doen. Slapen was een minder succesvol voornemen (dit in tegenstelling tot bijna alle Japanners, die van begin tot eind geslapen leken te hebben). Het eten was goed te doen, we kregen drie maaltijden en een oneindige hoeveelheid aan drinken. Niks te klagen dus.

Maar iedereen was toch blij toen we eindelijk aan de grond stonden en uit het vliegtuig konden. Na de standaardprocedure van immigrantenregistratie (was, zoals ik al eerder had meegemaakt, ontzettend lang duurde), ‘customs’ en bagage ophalen, konden we eindelijk naar de aankomsthal waar Dhr. Remmelink van het Japan-Nederland Instituut (JNI) al stond te wachten. Onze loodzware bagage (een aantal van ons wisten zich uiteindelijk niet aan de twintig kilo limiet te houden) brachten we naar een busje die alles naar de Weekly Mansion (waar we verblijven) zou brengen. Onze dankbaarheid was groot ;)
Per Skyliner verlieten we vliegveld Narita en reisden we in anderhalf uur naar Tokyo. En, tot ons grote genoegen, zagen we OVERAL kersenbloesem! ;D We zijn gelukkig dus nog niet te laat om dit Japanse fenomeen met eigen ogen te zien! Het feit dat je in de trein je tweezitsbank kon draaien zodat je tegenover degene achter je zit, zorgde trouwens voor de nodige lol tijdens de reis.

Op het JNI – erg mooi gebouw trouwens, met een speeltuin ernaast met supergrote sakura – kregen we lunch, een bento die erg goed smaakte. We kregen verder wat uitleg, maakten kennis met het hoofd van het instituut, en het verstaan van het Japans ging ons geloof ik goed af.
Het enige dat uiteindelijk wel balen is, is dat ons verblijf behoorlijk ver van het JNI af ligt, circa een uur inclusief wachttijd en ernaartoe lopen en dergelijke. Nou is dat verder geen probleem, maar dat betekent dus wel dat we vanaf volgende week elke ochtend vroeg moeten vertrekken om op tijd te komen. En dat die metro’s vol gaan zijn op dat tijdstip. Een invasie van buitenlanders is er niks bij.

Na ons bezoek aan het JNI gingen we – allemaal nog behoorlijk genki – naar de Ward Office in Nerima voor registratie, en dat duurde uiteindelijk uren. De levendigheid zakte geleidelijk weg en maakte plaats voor vermoeidheid, aangezien de meeste van ons al zo’n dertig uur zonder slaap gingen. Tot overmaat van ramp moest je twee pasfoto’s bij je hebben en dus moest meer dan de helft richting het fotohokje, dat serieus per persoon tien a vijftien minuten in beslag nam, alleen maar voor het maken van een paspoortfoto. Dan gaat het Nederland toch sneller en zonder onnodige rompslomp!

Nou, uiteindelijk – de meeste van ons half slapend en/of chagrijnig – vertrokken we naar de Weekly Mansion, waar we eindelijk naar onze kamers konden. Het is een prima kamer, de grootte (dertien vierkante meter) valt erg mee ondanks dat het klein lijkt; ik kan mijn spullen goed kwijt en echt álles is aanwezig aan dagelijkse apparatuur. Van moeheid wist ik niet eens wat ik wilde gaan doen, of waar te beginnen ;P

Opgewekt door een verfrissende douche, wisten we allemaal nog wel de energie op te brengen gezamenlijk te gaan eten. In tegenstelling tot in Nederland moesten we hier juist de kraan van koud water helemaal opendraaien en die van heet water maar een klein stukje om te voorkomen dat we levend verbrandden… Aangezien een groep van veertien naar Japanse begrippen – en zeker in ons ‘kleine’ district – nogal groot was, splitsten we op, en ik ging met zes anderen naar de Yoshiya, waar ik een kom overheerlijke rijst – niks is lekkerder dan Japanse rijst – met biefstuk en als bijgerecht salade at. En na nog wat rondgelopen en geshopt te hebben in de plaatselijke combini’s, vertrok ieder naar zijn kamer, wetende dat we morgen om 8.30u weer paraat moeten staan in de lobby…

Overigens, het weer is hier goed, lekker veel zon en een aangename temperatuur – wat een verschil met de temperatuur in augustus! ’s Avonds was het zelfs nog behoorlijk fris. Verder staan ook hier in de straat veel sakura – super gaaf – en deze week hebben we het nog rustig hoewel we elke dag wat te doen hebben. Vanaf volgende week begint het taalprogramma en dan is het gedaan met de rust!

+++

Mood: tired
Song: none

Vandaag...

2009-04-06T00:03:00.003+02:00

Vandaag is het dan zover; op dit menselijke uur is de dag aangebroken dat we vertrekken!
Het duurt nu nog maar 15 uur en 20 minuten voor het vliegtuig ons meeneemt naar Japan, en ons daarbij over de halve wereld draagt ;D
Alles is zo ongeveer ingepakt; nog wat laatste dingetjes en dan is het echt zo ver. Er is inmiddels al wat gedoe over de koffers - de meesten is het niet echt gelukt onder de 20 kilo te blijven xD Dat wordt nog wat morgen..
Mijn koffer is nog niet gewogen, maar hopelijk blijft het onder de limiet, want ik heb weinig zin mijn puzzel van kleding en allerhande attributen te verbreken om er wat dingen uit te halen :p

Het volgende berichtje komt waarschijnlijk vanuit Tokyo, dus tot dan!

++

Mood: excited
Song: STFUppercut

Het vertrek komt in zicht...

2009-04-02T02:12:00.002+02:00

De dagen gaan enerzijds langzaam, en toch komt de dag van het vertrek nu echt dichtbij. Vandaag heb ik een beduidende streep gezet voor drie maanden onder mijn verblijf in Sassenheim - mijn kamer is zo goed als leeg, en alles wat belangrijk is/meegaat naar Tokio/weg moet, staat inmiddels in Uden.
Alles wat nog rest, is het inpakken, checken, dubbel checken, sloten erop en dan in de kofferbak gooien...

Vandaag hebben we tevens een 'schema' ontvangen per mail over onze eerste week - als je het tenminste een schema kunt noemen; drie van de zeven dagen worden besproken; of we de overige vier dagen dan vrij zijn, is niet helemaal duidelijk.
Deze planning zal ik posten zodra ULCN [server universiteit] besluit mee te werken.

++

Mood: hyper
Song: Did You by Hoobastank

Laatste collegedag

2009-03-30T19:29:00.002+02:00

Vandaag was dan (eindelijk) de laatste collegedag ;D

Eerst een kanji-tentamen [waarvoor leren uitzonderlijk moeilijk bleek voor velen van ons..] en laatste mentoraat, wat erg gezellig was! Het was een zeer attente verrassing toen onze mentorkindjes me voorzagen van een heus overlevingspakket met Nederlandse lekkernijen - nog bedankt, allemaal! ;D

Na nog twee uur wachttijd, waarin we [de Pilot-kinderen] uiteraard niks gedaan kregen voor het laatste college Material Culture in Leiden en we onderwerpen aansneden die niet voor herhaling vatbaar zijn, brak ons allerlaatste college aan.
We moesten ieder een presentatie van uiterlijk vijf minuten houden over het onderwerp waarnaar we in Tokyo onderzoek gaan doen. En er waren echt leuke onderwerpen bij! Het varieert nogal, van Shinto tempels tot het inpakken van cadeautjes tot rijstkokers tot speelgoed tot MP3-spelers tot mijn eigen onderwerp, de amuletten die je bij Japanse tempels kunt kopen.
Voor wie mijn Powerpoint Presentatie wil zien [en dus wat meer over mijn onderwerp wil weten], klik hier.

Al wat ons nu nog rest, is het schrijven van de literatuur review [van literatuur voor het onderzoeksonderwerp] en dan is alles echt klaar, en kan er ingepakt worden.
Nog maar zeven dagen!

++

Mood: tired, yet excited
Music: STFUppercut by The BlackOut

Skype

2009-03-28T11:51:00.004+01:00

Voor degenen onder jullie die Skype hebben en wel eens zouden willen skypen wanneer ik in Japan zit, voeg me toe! =D
Mijn naam:

diana_kuijpers

Het is inmiddels trouwens echt nog maar 9 dagen O.o

++
State of mind: busy
Music: Undercover by Peter Jorn [Spider-Man 1 OST]

Mid-term week afgelopen

2009-03-26T16:41:00.003+01:00

Eindelijk over!
Iedereen is zwaar gedemotiveerd - we willen nu eigenlijk alleen nog maar naar Tokyo =D
Conversatie ging wel goed; Klassiek Japans was een gezellig boeltje, zo dicht op elkaar zitten in een zaal van Rechten xD. Vandaag Material Culture gehad, dat viel wel beetje tegen, bij de meeste mensen geloof ik - dat wordt dus afwachten. Teksten tentamen ging wel goed, was best gemakkelijk.

Dus nu maar afwachten!
Alleen nog een kanji tentamen maandag, een korte presentatie over ons onderzoek in Tokyo en een literatuur review staat gepland voor dinsdagnacht.
Maar daarna is het echt nog maar zes dagen voor we vertrekken. Het komt nu allemaal erg dichtbij ^^

Raketcrisis...

2009-03-19T14:43:00.004+01:00

Nou, lekker dan:

Japan waarschuwt voor raketcrisis Verre Oosten
Tokio op scherp voor Noord-Koreaanse lancering satelliet

Bron: Leids Dagblad, di 17 maart 2009

Visum

2009-03-19T07:38:00.002+01:00

Sinds gisteren heb ik mijn visum in mijn bezit!
Dus vanaf gisteren mag ik officieel Japan binnen, wat natuurlijk altijd prettig is.

Op de heen- en terugweg naar de Japanse Ambassade te Den Haag - welke trouwens in de steigers stond, jammer genoeg - kwamen we [lees: Michelle, Dorian en ikzelf] nog even langs het Vredespaleis.

Pannenkoeken eten & nomikai

2009-03-18T21:25:00.003+01:00

Bij deze nog twee foto's van de afgelopen meeting van veertien van de vijftien Pilot-ers, waarbij we pannenkoeken gingen eten en daarna nog gingen drinken/poolen.

De groep [zonder Benjamin K.]:

Kijk naar die blije gezichtjes~~

Details

2009-03-18T19:31:00.000+01:00

Wat: drie maanden studie in Tokyo
Vertrek: maandag 6 april 2009
Terugkomst: maandag 6 juli 2009

We zullen elke week van maandag t/m vrijdag taalcollege hebben van 9.00u tot 13.00u, met twee keer per week het 'Material Culture of Modern Japan' college van Dr. Cwiertka.

We zullen gedurende de drie maanden verblijven in de Weekly Mansion Ekoda, in Sakae-cho.
Adres en dergelijke volgen later!

Verder weten we nog niet veel ;)